Omnibusy zasilane prądem elektryczną zdobywają aprobatę w licznych metropoliach, gdzie samorządy dążą do ulepszenia jakości atmosfery. Pojazdy te nie wypuszczają spalin w lokalizacji eksploatacji, dzięki czemu arterie stają się mniej hałaśliwe, a przechodnie doznają zredukowany niedogodność związany z hałasem motorów dieslowskich. Szoferzy doceniają płynność prowadzenia i brak drgań, które towarzyszą tradycyjnym napędom.
Ładowanie baterii przebiega przeważnie nocą, gdy zapotrzebowanie na moc w sieci zasilającym jest niższe. Wybrane bazy zaopatrzone są w ogniwa słoneczne, które wspierają proces napełniania rezerwy prądu. Inne koncepcje przewidują zasilanie błyskawiczne na przystankach terminalach, gdzie pojazd uzupełnia energię w czasie krótkiego postoju między przejazdami.
Cena użytkowania elektrycznego autobusu bywa niższy niż spalinowego odpowiednika, ponieważ motor na prąd ma skromniejszą komponentów mobilnych, które podlegają zużyciu. Serwisowanie wspomnianego pojazdu sprowadza się nierzadko do kontroli układu zatrzymującego, zawieszenia oraz właściwego mechanizmu. Kierowcy odbywają szkolenia z dziedziny oszczędnej techniki prowadzenia, aby maksymalnie wykorzystać dystans baterii.
Mimo zalet, implementacja taboru bateryjnej wymaga nakładów w infrastrukturę ładowania oraz modernizację zajezdni. Aglomeracje stopniowo wymieniają starsze pojazdy na nowsze modele, testując rozmaite rozwiązania magazynowania mocy. Elektryfikacja transportu publicznej wpisuje się w ogólniejszą koncepcję zrównoważonego rozwoju przestrzeni aglomeracyjnej, w której cisza, niezanieczyszczone powietrze i komfort podróżnych idą w parze.